کودکان
در زندگی و
در بسیاری از مسائل مربوط به خود ناآگاهانه از محیط طبیعی خویش الهام میگیرند یا
درصدد تقلید از آن برمیآیند، البته آنها با دید و دریافتی دیگر به تمام موجودات چه جاندار و چه بیجان مینگرند و میاندیشند. این موضوع چیزی نیست مگر سادگی توأم با صداقتی که در وجود آنهاست، حتی این صداقت با احساسات بیآلایش آنها درهم آمیخته میشود و پدیدهای به بار میآورد که تأثیر آن در چهره و رفتار و حرکات و حتی در خطوط و نقوشی که پدید میآورند، کاملاً محسوس
برچسب:
نویسنده: نرگس سامانی
تاريخ: چهارشنبه
11 فروردين
1400 ساعت: 16:13